De werknemer heeft van 1 januari 2008 tot en met 31 juli 2009 van zijn werkgever voor zakelijke doeleinden een auto tot zijn beschikking. Hij heeft daarvoor een `verklaring geen privégebruik'. De werkgever heeft de forfaitaire bijtelling van het voordeel van het privégebruik vervolgens achterwege gelaten. De inspecteur constateert echter dat de rittenregistratie van de werknemer gebreken vertoont. Gevolg zijn de in geschil zijnde naheffingsaanslagen loonbelasting/premie volksverzekeringen met boeten van (na bezwaar) 25%.  De rechtbank verklaart de door de werknemer ingestelde beroepen ongegrond. De werknemer gaat in hoger beroep.

Hof Amsterdam vindt dat de werknemer met de overgelegde rittenregistratie en verklaringen niet heeft doen blijken dat hij de auto op kalenderjaarbasis voor niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden heeft gebruikt. De werknemer heeft slechts zakelijk ritten in de rittenregistratie verwerkt en privéritten daarin niet opgenomen. De rittenregistratie is onbetrouwbaar en oncontroleerbaar. Het verlangde overtuigende bewijs van het werkelijk (privé-)gebruik van de auto ontbreekt. Het hof vindt de boeten van 25% passend en geboden.

De aanslagen (en de vergrijpboeten) worden wel verminderd. De inspecteur merkt op de zitting van het hof op dat de catalogusprijs van de auto lager is dan waarbij hij bij het opleggen van de naheffingsaanslagen is uitgegaan.

• Gerechtshof Amsterdam, nrs. 10/00903 en 10/00904, 10 mei 2012 (publicatie 23 mei)